Witaminy dla psa w zimie

Październik 21, 2008

Podczas chłodnych, zimowych dni należy szczególnie chronić zdrowie naszego psa.  Jest to okres, w którym  psy są bardziej narażone na różnego rodzaju infekcje. Dlatego właściciele są dodatkowo zobowiązani do dostarczania psom witamin i minerałów. Można także, w ramach profilaktyki, zaszczepić pupila przeciwko psiej grypie i innym infekcjom górnych dróg oddechowych. Oto krótka lista najważniejszych suplementów diety, które zapewnią naszemu psu ochronę.
  • Witamin A - jej niedobór powoduje pogorszenie wzroku psa w ciemności, czyli tzw. nocną ślepotę oraz poważne zmiany w błonach śluzowych oczu.
  • Witamina B1 – gdy nie zadbamy o dostarczenie psu tej witaminy, to narażamy psa nanerwobóle, niedowłady, brak apetytu i biegunkę.
  • Witamna B2 – jej brak powoduje obrzęk kończyn, głowy i okolicy uszu.
  • Witamina PP uchroni psa przed poważnym zapaleniem skóry, obrzękami języka
  • Witamina H – przy jej niedoborach skóra staje się podatna na stany zapalne, szczególnie w miejscach słabo owłosionych – np. w okolicy pachwin. Dodatkowo, pojawiają się bóle mięśniowe i spada waga psa.
  • Kwas pantotenowy - Jego braki powodują zaburzenia w wytwarzaniu barwnika włosów i problemy neurologiczne.
  • Kwas foliowy - przy jego braku występują nieżyty przewodu pokarmowego, długotrwałe luźne stolce, niedokrwistość i anemia.
  • Witamina B12 – to czynnik przeciwanemiczny. Objawem jej niedostatku jest anemia złośliwa.
  • Cholina – Jej niedobory prowadzą początkowo do stłuszczenia wątroby a w konsekwencji do jej marskości.
  • Inozytol -  brak powoduje m. in. kłopoty z laktacją karmiących zwierząt, niebezpieczny spadek perystaltyki jelit.
  • Witamina C – głównym objawem jej braku są owrzodzenia i krwawienia dziąseł. Mogą pojawiać się też krwawienia do tkanki podskórnej i okostnej. Powstałe rany goją się długo i często dochodzi do wtórnych zakażeń. Skóra przypomina „tarkę”, a nabłonki ulegają znacznemu rogowaceniu i złuszczaniu.
  • Witamina E – Przy jej braku pojawiają się kłopoty z układem rozrodczym (np. u samców utrata ruchliwości plemników i zdolności do zapłodnienia, zanik nabłonka nasieniotwórczego).
  • Witamina K – niedostatki tej witaminy powodują skazę krwotoczną i rozliczne, rozległe krwawienia.
  • Witamina P – Jej braki objawiają się wzrostem przepuszczalności naczyń, co w konsekwencji prowadzi do krwotoczności.
  • Witamina F - jej znaczny niedobór opóźnia i hamuje wzrost, prowadzi do kłopotów dermatologicznych, zwyrodnienia nerek.

Dobry kontakt z weterynarzem
Chyba każdy właściciel swojego psa uważa, że jest on bardzo ważną częścią jego rodziny a dbanie o jego zdrowie to podstawa. Weterynarz jest więc waszym doktorem rodzinnym, więc musi to być specjalista, któremu można zaufać i którego będziemy odwiedzać regularnie. Jest to osoba, z którą powinniśmy mieć bardzo dobry kontakt i rozmawiać jak najwięcej na temat zdrowia i kondycji naszego czworonoga. Oto kilka prostych rad, jak postępować z weterynarzem.

Dodatkowo zobacz porady dotyczące tematu: Tresura psów

Co powinieneś robić:

  • Informuj swojego weterynarza o wszelkich zmianach w wyglądzie i zachowaniu swojego psa.
  • W rozmowie z weterynarzem bądź konkretny i rzeczowy.
  • Przygotuj sobie listę spraw, które chciałbyś przedyskutować ze swoim weterynarzem.
  • W trakcie rozmowy o zdrowiu swojego psa z lekarzem – sporządzaj notatki i staraj się zapamiętać jak najwięcej.
  • Gdy w trakcie spotkania coś nadal jest niejasne lub czegoś nie jesteś pewien, powinieneś prosić lekarza o dokładniejsze wyjaśnienie problemu.
  • Już na samym początku powinieneś ustalić kwestie finansowe i koszty, jakie jesteś w stanie ponieść, aby zapewnić psu zdrowie.
  • Jeśli masz wątpliwości co do opini weterynarza – to zwróć się o radę do innego specjalisty. Wkońcu zdrowie twojego psa jest najważniejsze.
  • W wypadku, gdy nie zgadzasz się z radami weterynarza, powinieneś śmiało z nim o tym porozmawiać i wyrazić wszelkie obawy i niezadowolenie.

Czego nie powinieneś robić:

  • Nie czekaj dni, tygodni czy nawet miesięcy, ze zgłoszaniem zmian w zachowaniu i zdrowiu psa.
  • Nie wpadaj do weterynarza w ostatniej chwili, bez zapowiedzi – jeśli sytuacja nie jest krytyczna i stan zdrowia psa tego nie wymaga.
  • Nie odstawiaj psu leków bez wiedzy weterynarza, tylko dlatego że jego stan zdrowia się widocznie polepszył, lub odwrotnie – nie zauważyłeś żadnej poprawy.
  • Nie powinieneś bagatelizować jakichkolwiek zaleceń swojego weterynarza.
  • Nie chodź do innego lekarza, bez ich wiedzy o sobie. To oczywiste, że czasem należy udać się do konkretnego specjalisty z danym problemem.

Nie powinieneś sugerować się tylko i wyłącznie tym, co przeczytasz w internecie lub dowiesz się od innego właściciela psa. Twój weterynarz ma ogromną wiedzę, popartą dyplomami oraz wieloletnią praktyką.

Kąpiel psa

Marzec 17, 2008

pies14.jpg

Podczas kąpieli psa należy pamiętać o kilku podstawowych zasadach. Należy pilnować stałej temperatury wody podczas kąpieli i nie używać zbyt gorącej i zbyt zimnej wody. Po namydleniu należy psa dobrze spłukać wodą, uważając aby nic nie dostało się psu do nosa, uszu i oczu. Po kąpieli trzymać psa w domu dopóki całkowicie nie wyschnie.

Czytaj resztę wpisu »

Dieta szczeniaka

Styczeń 7, 2008

dieta szczeniaka

Młode psy powinny być przynajmniej do 3 tygodnia życia karmione tylko i wyłącznie pokarmem swojej matki. Po tym okresie jako uzupełnienie mleka matki pies powinien otrzymać od swojego właściciela pierwszy dodatkowy pokarm. Dodatkowe dożywianie szczeniąt ustala się w zależności od tego, ile mleka otrzymują jeszcze od suki i od wielkości miotu. Stopniowo ilość pokarmu jest zwiększana i rozdzielana na kilka karmień w ciągu dnia.
Pokarm dla nowo narodzonych szczeniąt przygotowywany jest w sposób podobny jak dla niemowląt: do jednej lub dwóch przepisowych porcji mleka w proszku dodaje się ciepłą wodę. Przygotowany pokarm należy podawać w temperaturze ciała pieska, tj. około 38 °C.

Oto przykładowy skład pierwszego pokarmu dla szczeniaka:

  • 800 ml pełnego mleka
  • 200 ml niskoprocentowej śmietanki, jedno żółtko
  • 1 łyżeczka do herbaty wysterylizowanej mączki kostnej
  • 1 łyżeczka do herbaty kwasku cytrynowego
  • 2, 3 krople witamin A + D3.

Z czasem warto zmienić dietę szczeniakowi, jednak rób to stopniowo, tak aby uniknąć problemów żołądkowych.
Pamiętaj, że szczenięta rosną i rozwijają się bardzo szybko. Ich zapotrzebowanie na energię jest około dwa razy większe w stosunku do masy ciała niż u dorosłego psa (około 200 kcal na 1 kg wagi). Potrzebują znacznie więcej kalorii i białka dlatego karma, którą dajemy szczenięciu, będzie miała ogromny wpływ na jego wzrost, rozwój i zachowanie. Piesek powinien dostawać właściwą ilość pokarmu każdego dnia, odpowiednią ilość białka, węglowodanów, tłuszczów, witamin i soli mineralnych. Powinien to być pokarm smaczny i łatwo przyswajalny.

Pomiędzy 4 a 6 miesiącem życia szczeniakowi zaczynają wyrzynać się zęby stałe. Należy wówczas dostarczyć organizmowi większą ilość wapnia. Trzeba również pamiętać, że psy różnią się apetytem. Niektóre szczenięta mają tendencję do nadmiernego objadania się. Nie wolno dopuścić do zbytniego obżarstwa, gdyż może to zaprocentować otyłością. Szczeniak do 1 roku życia powinien być bardzo szczupły. Rozwijający się wtedy kościec nie będzie obciążany niepotrzebnie, przez nadmiar tkanki tłuszczowej.

Choroby skóry psów

Grudzień 19, 2007

psiak.jpg

Egzema

Egzema to silny stan zapalnym skóry, który przechodzi w łuszczenie, co prowadzi do wypadania sierści. Na początku zauważyć można rozlane zaczerwienienia oraz swędzące obrzmienia skóry, wokół których występują drobne pryszczyki z przejrzystym płynem. Z czasem na skórze psa pojawiają się się ciemne strupy z krwią. Po pewnym czasie strupy odpadają, a oczyszczona skóra łuszczy się i z czasem powraca do normy. Egzema najczęściej występuje w okolicach nosa, ust, odbytu i na zgięciach kończyn. Leczenie egzemy to długotrwałe zabiegi lekami, na przykład homeopatycznymi (Mercurius corresivus D6, Croton D6, Antimonium Crudum D12, Graphites D6, Oleander D12).

Zobacz: Grupowe i indywidualne szkolenia psów

Łamliwe i słabe pazury

Schorzenie to dotyka psy, które są żywione w niewłaściwy sposób. Pazury rosną bardzo szybko, a jednocześnie kruche, a więc łamią się, co powoduje, że zwierzę źle chodzi i często próbuje pazury ogryzać. Aby temu zaradzić należy często obcinać je za pomocą cążek i wygładzać pilnikiem. Jednocześnie rozpocząć należy leczenie całego or ganizmu zwierzęcia.

zdrowie psa - nosówka

Nosówka to jedna z najgroźniejszych chorób wirusowych wśród zwierząt. Cechuje się wysoką śmiertelnością i bardzo ciężkim przebiegiem. Zarażenie następuje przez kontakt bezpośredni (np. lizanie i wąchanie), lub pośredni (trawniki). Dotyka psów w każdym wieku, jednak najczęściej występuje u szczeniąt w wieku 2 – 5 miesięcy. Objawy choroby zależą od układu, jaki został zaatakowany.

Postać oddechowa nosówki:
Pierwsze objawy to najczęściej podwyższona temperatura ( nawet do 40 C) , oraz zmiany w gardle i węzłach chłonnych. Po kilku dniach pojawia się u psa katar, zapalenie spojówek, kaszel.

Postać pokarmowa nosówki:
Często pojawia się po 10 dniach trwania odmiany oddechowej. Pojawiają się wtedy objawy ze strony układu pokarmowego tj.: brak apetytu, wymioty i biegunka.

Postać nerwowa i skórowa:
Występuje po 3-4 tygodniach leczeniach, a objawia się drżeniem kończyn, żuchwy, czasami porażeniami. Drżenie żuchwy powoduje toczenie piany z pyska. Postać skórna ujawnia się poprzez zgrubienia skóry na podeszwach łap (choroba twardej łapy). Postać nerwowa nosówki zazwyczaj prowadzi do śmierci zwierzęcia.

Przyczyną choroby jest wirus nosówki psów (canine distemper virus – CDV) z rodziny Paramyxoviridae. Wirus jest uodporniony na czynniki środowiskowe, jednak pod wpływem promieni słonecznych ginie po 2-3 dniach.

Leczenie polega na niwelowaniu objawów i wzmacnianiu układu immunologicznego psa.
Aby zniwelować objawy stosuje się leki obniżające gorączkę, wzmagające przemianę materi, a w przypadku problemów z układem pokarmowym staramy się nawadniać psa i likwidujemy zaburzenia elktrolitowe. Aby zwalczyć infekcje stosujemy antybiotyki. Gdy choroba jest już w zaawansowanym stadium, to konieczne jest odżywianie psa metodą pozajelitową.

Aby ustrzec swojego psa przed nosówką – uodparniaj go poprzez regularne szczepienia. Pierwsze szczepienie przeciw nosówce należy wykonać między 6 a 8 tygodniem życia, gdy pies jest zdrowy i niezarobaczony.

Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.