Dieta szczeniaka

Młode psy powinny być przynajmniej do 3 tygodnia życia karmione tylko i wyłącznie pokarmem swojej matki. Po tym okresie jako uzupełnienie mleka matki pies powinien otrzymać od swojego właściciela pierwszy dodatkowy pokarm. Dodatkowe dożywianie szczeniąt ustala się w zależności od tego, ile mleka otrzymują jeszcze od suki i od wielkości miotu. Stopniowo ilość pokarmu jest zwiększana i rozdzielana na kilka karmień w ciągu dnia.
Pokarm dla nowo narodzonych szczeniąt przygotowywany jest w sposób podobny jak dla niemowląt: do jednej lub dwóch przepisowych porcji mleka w proszku dodaje się ciepłą wodę. Przygotowany pokarm należy podawać w temperaturze ciała pieska, tj. około 38 °C.

Oto przykładowy skład pierwszego pokarmu dla szczeniaka:

• 800 ml pełnego mleka
• 200 ml niskoprocentowej śmietanki, jedno żółtko
• 1 łyżeczka do herbaty wysterylizowanej mączki kostnej
• 1 łyżeczka do herbaty kwasku cytrynowego
• 2, 3 krople witamin A + D3.

Z czasem warto zmienić dietę szczeniakowi, jednak rób to stopniowo, tak aby uniknąć problemów żołądkowych.
Pamiętaj, że szczenięta rosną i rozwijają się bardzo szybko. Ich zapotrzebowanie na energię jest około dwa razy większe w stosunku do masy ciała niż u dorosłego psa (około 200 kcal na 1 kg wagi). Potrzebują znacznie więcej kalorii i białka dlatego karma, którą dajemy szczenięciu, będzie miała ogromny wpływ na jego wzrost, rozwój i zachowanie. Piesek powinien dostawać właściwą ilość pokarmu każdego dnia, odpowiednią ilość białka, węglowodanów, tłuszczów, witamin i soli mineralnych. Powinien to być pokarm smaczny i łatwo przyswajalny.

Pomiędzy 4 a 6 miesiącem życia szczeniakowi zaczynają wyrzynać się zęby stałe. Należy wówczas dostarczyć organizmowi większą ilość wapnia. Trzeba również pamiętać, że psy różnią się apetytem. Niektóre szczenięta mają tendencję do nadmiernego objadania się. Nie wolno dopuścić do zbytniego obżarstwa, gdyż może to zaprocentować otyłością. Szczeniak do 1 roku życia powinien być bardzo szczupły. Rozwijający się wtedy kościec nie będzie obciążany niepotrzebnie, przez nadmiar tkanki tłuszczowej.

Choroby skóry psów

Egzema

Egzema to silny stan zapalnym skóry, który przechodzi w łuszczenie, co prowadzi do wypadania sierści. Na początku zauważyć można rozlane zaczerwienienia oraz swędzące obrzmienia skóry, wokół których występują drobne pryszczyki z przejrzystym płynem. Z czasem na skórze psa pojawiają się się ciemne strupy z krwią. Po pewnym czasie strupy odpadają, a oczyszczona skóra łuszczy się i z czasem powraca do normy. Egzema najczęściej występuje w okolicach nosa, ust, odbytu i na zgięciach kończyn. Leczenie egzemy to długotrwałe zabiegi lekami, na przykład homeopatycznymi (Mercurius corresivus D6, Croton D6, Antimonium Crudum D12, Graphites D6, Oleander D12).

Zobacz: Grupowe i indywidualne szkolenia psów

Łamliwe i słabe pazury

Schorzenie to dotyka psy, które są żywione w niewłaściwy sposób. Pazury rosną bardzo szybko, a jednocześnie kruche, a więc łamią się, co powoduje, że zwierzę źle chodzi i często próbuje pazury ogryzać. Aby temu zaradzić należy często obcinać je za pomocą cążek i wygładzać pilnikiem. Jednocześnie rozpocząć należy leczenie całego or ganizmu zwierzęcia.

Szkolenie psa – kilka prostych rad

Kilka rad, które sprawią, że szkolenie psa będzie przyjemne i skuteczne

Pozytywne nastawienie
To bardzo ważne, aby w trakcie szkolenia, twój pies był chwalony i nagradzany za każdym razem, gdy właściwie wykona zadanie. Mogą to być pochwały słowne lub jakiś smakołyk, który zmotywuje psa do dalszej współpracy. Zapamiętaj – szkolenie psa to zabawa.

Stanowczo lecz przyjaźnie
Gdy wydajesz psu komendy typu “do nogi”, używaj wesołego i przyjaznego głosu, aby wzbudzić u psa zaufanie. Jednak, gdy chcesz aby pies usiadł i został – powinieneś zniżyć swój głos i być stanowczy przy wydawaniu komendy.

Szkolenie zacznij jak najwcześniej.
Najlepszy czas na rozpoczęcie szkolenia psów to okres pomiędzy 6 – 8 miesiącem. Jednak zapamiętaj, że nigdy nie jest zapóźno aby nauczyć psa kilku owych sztuczek.

Nie karz psa zbyt surowo
Bicie i popychanie psa, wsadzanie jego nosa w to co narobił na dywanie – nie jest właściwym sposóbem na wychowanie psa. Może to przyspożyć wielu problemów przy dalszym szkoleniu, bo pies zacznie się ciebie bać i straci zaufanie do ciebie.

Bądź cierpliwy
Cierpliwość to najważniejsza cecha w trakcie szkolenia psa i jest prawdziwym kluczem do sukcesu. Jeśli jesteś w złym nastroju to nie przystępuj do treningu z psem. Pamiętaj, że jest on wyjątkowo sprytny i wyczuje wszystkie twoje złe emocje.

Nie rozpraszaj psa.
Na treningi wybieraj ciche miejsca na uboczu, w parku, polanie, lub w domowym zaciszu.

Krótki czas treningu
Około piętnaście minut wystarczy, aby nauczyć psa prostych, podstawowych komend. Gdy pies kilkukrotnie, prawidłowo wykona zadanie, pochwal go i zrób przerwę na zabawę. Dzięki temu pies się nie znudzi dalszą nauką.

Nosówka – wirus zagrażający zdrowu twojego psa

Nosówka to jedna z najgroźniejszych chorób wirusowych wśród zwierząt. Cechuje się wysoką śmiertelnością i bardzo ciężkim przebiegiem. Zarażenie następuje przez kontakt bezpośredni (np. lizanie i wąchanie), lub pośredni (trawniki). Dotyka psów w każdym wieku, jednak najczęściej występuje u szczeniąt w wieku 2 – 5 miesięcy. Objawy choroby zależą od układu, jaki został zaatakowany.

Postać oddechowa nosówki:
Pierwsze objawy to najczęściej podwyższona temperatura ( nawet do 40 C) , oraz zmiany w gardle i węzłach chłonnych. Po kilku dniach pojawia się u psa katar, zapalenie spojówek, kaszel.

Postać pokarmowa nosówki:
Często pojawia się po 10 dniach trwania odmiany oddechowej. Pojawiają się wtedy objawy ze strony układu pokarmowego tj.: brak apetytu, wymioty i biegunka.

Postać nerwowa i skórowa:
Występuje po 3-4 tygodniach leczeniach, a objawia się drżeniem kończyn, żuchwy, czasami porażeniami. Drżenie żuchwy powoduje toczenie piany z pyska. Postać skórna ujawnia się poprzez zgrubienia skóry na podeszwach łap (choroba twardej łapy). Postać nerwowa nosówki zazwyczaj prowadzi do śmierci zwierzęcia.

Przyczyną choroby jest wirus nosówki psów (canine distemper virus – CDV) z rodziny Paramyxoviridae. Wirus jest uodporniony na czynniki środowiskowe, jednak pod wpływem promieni słonecznych ginie po 2-3 dniach.

Leczenie polega na niwelowaniu objawów i wzmacnianiu układu immunologicznego psa.
Aby zniwelować objawy stosuje się leki obniżające gorączkę, wzmagające przemianę materi, a w przypadku problemów z układem pokarmowym staramy się nawadniać psa i likwidujemy zaburzenia elktrolitowe. Aby zwalczyć infekcje stosujemy antybiotyki. Gdy choroba jest już w zaawansowanym stadium, to konieczne jest odżywianie psa metodą pozajelitową.

Aby ustrzec swojego psa przed nosówką – uodparniaj go poprzez regularne szczepienia. Pierwsze szczepienie przeciw nosówce należy wykonać między 6 a 8 tygodniem życia, gdy pies jest zdrowy i niezarobaczony.

Tresura psów

Tresura psów powinna się zacząć już w wieku szczenięcym. Na początku powinna wytworzyć się silna więź pomiędzy właścicielem a psem. Wspólne ćwiczenia tresury powinny opierać się na zabawie i właściwie motywować psa do dalszej współpracy. Szkolenie szczeniaka jest stosunkowo prostsze niż w przypadku starszego psa – jednak wymaga wiecej czasu i cierpliwości, gdyż efekty przychodzą powoli.

Zobacz: Szkolenia psów

Wczesna tresura psa pozwoli uniknąć niepożądanych nawyków, których bardzo ciężko jest oduczyć psa w późniejszym czasie.

Oto kilka wskazówek, jak zacząć tresurę psów i nauczyć psa kilku podstawowych komend:

Komenda siad - słownie wydajemy psu rozkaz siad, a smycz lekko pociągamy do tyłu. Drugą ręką naciskamy na krzyż psa, sugerując mu w ten sposób zajęcie pozycji siedzącej.
Po którymś razie pies będzie przyjmował żądaną pozycję na sam rozkaz siad. Za każdym razem, gdy pies spełni nasze oczekiwania należy go pochwalić i nagrodzić.

Postawę na bacznośc można psa łatwo nauczyć. Zaczynamy od pozycji siad, następnie podnosimy przednie łapy w górę i trzymamy nad nim kąsek nagradzający, który otrzymuje, gdy tylko bez podparcia słuzy. Zwróć uwagę na to, aby pies nie balansował na tylnych łapach, tylko siedział na nich spokojnie.

Chcąc nauczyć psa sztuczki podaj łapę, należy wydawać to polecenie patrząc psu prosto w oczy, skupiając wtedy całą jego uwagę na sobie. Wyciągamy w kierunku psa dłoń i podnosimy jego przednią łapę. Po kilku próbach z naszą pomocą, pies powinien pojąć o co chodzi i już samemu wyciągać łapę w naszą stronę.

Polecenie stój - łapiemy psa za podbrzusze, zmuszając go do przyjęcia pozycji stojącej, a po poprawnym wykonaniu chwalimy psa i odpowiednio nagrodzić.

Uczenie psa skakania, to także prosta sprawa. Zaczynamy na powalonym pniu drzewa, przeskakujemy go sami i zachęcamy psa, okrzykiem “hop” do zrobienia tego samego. Do skoku może zachęcić go lekkie szarpnięcie smyczą. Nagroda rzucona na drugą stronę przeszkody oraz interesujący kąsek i pochwała po skoku z powrotem ułatwiają tresurę.

Chodzenie psa przy nodze – Puszczamy psa na dłuższej smyczy wydając komendę biegaj, następnie przywołujemy psa rozkazem noga i krótkim szarpnięciem smyczy przyciągamy go do siebie. Pies powinien zająć przy nodze pozycję siedzącą. Biegania bez smyczy. Puszczamy psa z rozkazem biegaj, w pewnym momencie przywołujemy psa do nogi. Pies w tym przypadku musi obejść właściciela z prawej strony i przyjąć pozycję siedzącą z naszej lewej strony.

Tresura psów ma sens, gdy jest prowadzona w radosnej atmosferze, a pies odbiera ją jako zabawę, za którą dodatkowo może spodziewać się nagrody.

Idzie zima – zadbaj o zdrowie swojego psa

Zbliża się zima, a więc pora krótkich dni i chłodnych nocy. To okres gdy pies czuje się osamotniony i znudzony. Staje się apatyczny i przygnębiony. Aby poprawić naszemu pupilkowi samopoczucie powinniśmy poświęcić mu znacznie więcej uwagi. Podstawowa sprawa, to zapewnić mu zwiększoną porcję ruchu i zabawy. Jednak uważaj, bo wychodząc z ogrzanego mieszkania bezpośrednio na chłodne podwórze – narażasz psa na szok fizyczny, wywołany różnicą temeratur w domu a na dworze. Dlatego niezależnie od pogody i rasy psa każdy właściciel powinien zapewniać swojemu psu wystarczająco dużo ruchu.
A gdy jego organizm będzie w ruchu – wytworzy dostateczną ilość ciepła.

W okresie zimy psy – podobnie jak ludzie – są bardziej narażone na infekcje. Dlatego właściciele są zobowiązani do szczególnej dbałości o dostarczanie im witamin. Można także, w ramach profilaktyki, zaszczepić pupila przeciwko psiej grypie i innym infekcjom górnych dróg oddechowych.

Wzbogać dietę swojego czworonoga o witaminę A i B6, które wzmocnią jego pazury i poduszki łap, witamina H (biotyna) oraz kwasy tłuszczowe wzmocną i zwiększy gęstość psiej sierści. Z powodu małej ilości słońca w zimowe dni, należy uzupełnić jej naturalny niedobór w organiźmie naszego psa, wzbogacjąc posiłki o witaminę D.

Zimą pies instynktownie zacznyna więcej jeść, gromadząc w ten sposób zapas energii, który wykorzysta do ogrzania swojego ciała. Zimą pies potrzebuje diety bogatej w białko i tłuszcz, szczególnie jeśli cały czas przebywa na zewnątrz. W okresie jesienno-zimowym wszystkie psy potrzebują także suplementacji witaminowej i mineralnej.